Dat wordt twee pond.
Doe de deur dicht.
Wat is er aan de hand? - Moord. Een van de meisjes.
Van welke krant bent u?
Neem me niet kwalijk? - Ik vroeg: Van welke krant bent u?
The Observer.
Mag ik een foto van u nemen? - Ik denk steeds aan dat arme meisje.
Verschrikkelijk, hè?
Je bent laat. - Het spijt me.
Wacht even, Mark. Ik wil je iets vragen.
Welk tijdschrift verkoopt de meeste exemplaren?
Die met meisjes op de cover zonder stickers eroverheen.
Juist. Dat geldt ook voor het werk dat je voor me doet.
The Times, graag.
Nog iets, meneer? - En The Telegraph.
Vrouw dood aangetroffen
Nog iets anders?
Ik heb van een vriend van me gehoord dat u plaatjes verkoopt.
Wat voor plaatjes, meneer?
Bedoelt u dit, meneer? - Ja, dank u.
Goedemorgen, Mr Peter. Mag ik een reep, alstublieft?
Pak maar, lieverd.
Wat kosten ze per stuk? - Vijf shilling.
Ik neem deze.
En deze.
Hoeveel is het bij elkaar? - Voor u vijf pond, meneer.
Vijf pond.
Ik maak er 4,10 pond van, inclusief The Times en The Telegraph.
Hartelijk bedankt.
Ik pak het wel even voor u in.
Zal ik u op onze mailinglijst zetten?
Nee, ik kom wel weer langs.
Uitstekend, meneer.
Studieboeken
Uw kranten, meneer. - Kranten?
Times en Telegraph.
Ach, natuurlijk. Dom van me. Dank u wel.
Die zit vanavond niet achter een kruiswoordpuzzel.
Kijk wie we daar hebben. Cecil Beaton.
Ze heet Lorraine.
Vooruit, maak ons beroemd.
Heb je het gelezen van dat vermoorde meisje?
Dat was mij bijna ook overkomen.
Wanneer?
Gisteravond. Ik was met m'n vriend. Hij gaat volgende maand trouwen.
Het erge was dat ik m'n verloofde tegenkwam.
Kun je zorgen dat je de blauwe plekken niet zo ziet?
Lukt dat?
Ik denk het wel, Milly. - Vlug dan maar, ik stik bijna.
Daar gaat hij weer. Wat verstop je daaronder, een vriendinnetje?
Je hebt toch wel een vriendin?
Nee, Milly.
Hoor je dat, Lorraine? Hij is nog vrij.
Hoofd omhoog en naar de zee kijken, alsjeblieft.
Welke zee?
Ik wilde dat je verbaasd keek.
De volgende keer denk ik wel aan jou.
Stil blijven staan.
Je bent een raadsel voor me.
Dit is zeker een bijbaantje van je?
Ja, Milly.
Wat is je eigenlijke werk?
Filmen. - Dit soort films?
Nee, Milly.
Van het huis. - En wat voor huis.
Ik hoop dat het nog eens boven z'n kop instort.
Jouw beurt, schat.
Het is haar eerste keer. Niet verlegen zijn, schat.
Hij zei dat je m'n gezicht niet hoefde te fotograferen.
Dat wil ik wel.
Kun je ook iets aan mijn blauwe plekken doen?
Dat wil ik wel.
Hoe zit het met de klanten?
Niet verlegen zijn.
Het is voor mij ook de eerste keer.
Voor jou?
Voor ogen zoals...
Ogen zo vol...
Eenentwintig.
Vooruit, blazen. Eén, twee, drie.
Wat is dat? - Een sleutel.
Wat zult u trots zijn op uw dochter, Mrs Stephens.
Dat is die jongen die boven woont.
Hallo. We zijn elkaar al zo vaak op de trap tegengekomen...
maar vanavond wil ik eens hallo zeggen. Hallo, dus.
Ik ben Helen Stephens. Ik geef een feestje.
Alle bewoners zijn er, en wat vrienden. Kom je ook?
Mark. - Pardon?
Ik heet Mark.
Hallo, Mark. Kom binnen, dan kun je kennismaken met je buren.
Sorry, maar... werk.
Dit feestje duurt hopelijk heel lang. Kom straks maar, als je klaar bent.
Helen, de taart. We zitten allemaal op je te wachten.
Fijne verjaardag.
Momentje.
Ik hoop dat ik je niet stoor.
Ik wist dat je niet beneden zou komen.
Daarom kom ik je dit brengen.
Dank je hartelijk.
Ik wil je niet van je werk houden.
Wil je misschien... - Dank je.
Ik wil je een drankje aanbieden. - Dank je.
Maar ik heb niets in huis. - Ik lust wel een glaasje water.
Als gastvrouw kun je geen water drinken. Dat is net 'n hint aan de gasten.
Wil je misschien een glas melk? - Graag, als je hebt.
Alsjeblieft. - Dank je wel.
Wat een mooie kamer. Is daar nog een kamer?
Ja.
Hoelang woon je hier al?
Bijna m'n hele leven. Ik ben in dit huis geboren.
Het is van m'n vader.
Weet ik dan eindelijk wie de huisbaas is? Jouw vader?
Nee, hij is dood. Ik ben de huisbaas.
Jij? Maar je ziet eruit alsof je de huur niet hebt betaald.
Heb ik ook niet. - Ik bedoel...
Ik weet het. Het is zijn huis en ik wil het nooit verkopen.
Ik kan het onderhoud niet betalen, daarom verhuur ik kamers.
Laat het me weten als het te duur is, dan zeg ik het tegen het bureau.
De huur is redelijk. Vertel het niet rond, anders heb je geen rust meer.
Rust.
Mark, wat doe je?
Dank je.
Ik werk in een filmstudio. - De fotografische kant, zeker.
Ik hoop spoedig regisseur te zijn. - Wat spannend.
Zat je nu naar een film te kijken? - Ja.
Van jezelf? - Ja.
Die zou ik graag willen zien. Ik wil niet brutaal zijn, maar heel graag.
Dat zou je me kunnen geven als verjaarscadeau.
Is dat zo?
Maar je hebt het natuurlijk te druk. - Wil je...
Wil je ze nu zien?
Dank je.
Ik ga eerst.
Het is donker.
Is het zo beter?
Wat een grote ruimte.
Het spijt me heel erg.
Wat zijn dat? - Chemicaliën.
Dit is... zo veel dingen.
Het is vooral totaal niet wat ik verwachtte.
Zijn ze allemaal van jou? - Ja.
Ik bedoel, heb jij ze gemaakt?
Vertel eens iets meer over deze kamer.
Hij was vroeger van m'n vader.
Wat deed hij? - Hij was wetenschapper.
Dus dit was allemaal van hem. - Nee, ik heb het gekocht.
Ga zitten.
Het lijkt allemaal zo technisch.
Als dit je werkplek is, ben ik razend benieuwd naar je werk.
Ik weet niet wat ik moet laten zien.
Waar keek je naar voordat ik je kwam storen?
Goed dan.
Helen...
dit is het eerste cadeau voor een 21 ste verjaardag dat ik ooit heb gegeven.
Het is ook het eerste waar ik ooit om heb gevraagd.
Dank je.
Mark, wat een mooi jongetje. Wie is dat?
Dat ben ik. - Ach, natuurlijk.
Wie heeft dit gefilmd? - M'n vader.
Wat een geweldig idee. Leuk voor als je later zelf kinder...
Je had zeker een nachtmerrie. Wat was dat licht in je ogen?
De camera, zeker.
Wat doe je daar nou toch?
Stouterd. Ik hoop dat je billenkoek hebt gekregen.
Mark, wat vreemd dat je vader dat heeft gefilmd.
Zal ik hem uitzetten? - Nee.
Nog een keer?
Mark, dit is toch zeker een grapje?
Nee, Helen.
Wat is dat?
Wat doe je? - Ik film je terwijl je kijkt.
Nee. Leg me alsjeblieft uit wat hier gebeurt.
Zo is het wel genoeg, Mark.
Droog je tranen. Stel je niet zo aan.
Wat was dat nu toch? Dat was een hagedis of een...
Een hage...
Hoe kwam die daar terecht, Mark?
Hoe kwam die daar terecht? Was het een huisdier?
Niet van mij.
Wil je het me niet uitleggen? - Je kunt beter gaan.
Ik wil het graag begrijpen. Waar was je vader mee bezig?
Je kunt beter gaan.
Mark, wat is dit?
Ik neem afscheid...
van m'n... moeder.
Heeft hij dat gefilmd? - Ja.
Dit ook. Haar rouwdienst.
En haar teraardebestelling.
En dit.
Wie is dat? - Haar opvolgster.
Opvolgster?
Hij trouwde zes weken na de vorige sequentie met haar.
Zij heeft de volgende opnamen gemaakt.
Het is niet helemaal scherp.
Is dat je vader?
De ochtend waarop hij op huwelijksreis ging.
Wat doet hij daar?
Hij geeft me een cadeautje.
Wat is het?
Kun je dat niet raden?
Een camera.
Zet hem uit, Mark.
Mark, zet hem uit.
Kom, we gaan hier weg.
Dus hij was wetenschapper. Wat voor wetenschapper precies?
Bioloog.
Wat was hij met je van plan?
Mark, wat was hij met je van plan?
Hij wilde me zien opgroeien.
Hij wilde een verslag maken van een opgroeiend kind.
Compleet met alle details.
Voor zover dat mogelijk was.
Hij deed dat door altijd en overal een camera op me gericht te houden.
Ik heb gedurende m'n jeugd geen moment privacy gekend.
En die lichtjes in je ogen en dat ding?
Hij wilde weten hoe het zenuwstelsel reageerde op angst.
Op angst? - Ja, op angst.
Angst en het zenuwstelsel
Vooral angst bij kinderen en hun reactie daarop.
Ik denk dat hij veel van me heeft geleerd.
Ik werd wel eens gillend van angst wakker.
Dan zat hij naast me om aantekeningen en opnamen te maken.
Ik weet zeker dat het zinvol is geweest...
voor sommige mensen. Hij was briljant.
Een wetenschapper gooit een hagedis bij z'n kind in bed en dat is zinvol?
Het spijt me. Daar ben je, Helen.
Het feestje is bijna afgelopen. - Ik kom eraan.
Ik wou dat je ook kwam.
Dank je. Werk.
Ik hoop dat je...
van zoetigheid houdt.
Bedankt voor je cadeau. Welterusten, Mark.
Welterusten, ouwe jongen.
Cut.
Deze film is een commerciële opdracht.
Ik wil dat u hem maakt. U bent goed in dit soort dingen.
Ik heb al met Johnny gesproken.
Hier zijn de cijfers waar u om vroeg, Mr Jarvis.
Het script is fantastisch. - Nog steeds achter op schema.
Wist u al dat Paramount het wil hebben? Paramount, ja.
MGM wil het, Columbia wil het... - Is het commercieel?
Anglo wil het. - Stuur me maar een memo.
Miss Simpson, stuur een memo aan alle producenten en regisseurs.
'In het kader van de financiën is de eerste opname goed genoeg. '
Klapbord 99, opname 49, we gaan beginnen.
Lieverd, voor deze ene keer:
Vergeet dat je verbazend mooi bent en kijk verbaasd.
Eén vriendelijk woord zou volstaan. - Ledereen op z'n plaats.
Cut. Nogmaals, alsjeblieft.
Nee, nee, lieverd.
Cut.
Nogmaals, graag.
Cut. Nogmaals. - Straks val ik echt flauw.
Opname 57. - Stil allemaal, en actie.
Cut. Het is hopeloos.
En cut.
Hoe ging het? Phil? Geluid? Mark?
Zet hem erop.
Opname één vasthouden. Dat was het, Alex.
Goed, dames en heren. Morgenochtend half negen.
Schitterend, lieverd. Zo vol gevoel.
Neem je de bus?
Vanavond niet, ik heb met iemand afgesproken voor een drankje.
Ik wil die film in de Everyman met je bespreken. Morgen dan?
Ik hoop het.
Hoe is het met m'n favoriete stand-in? - Ik hou het vol.
Half negen morgenochtend.
Zullen we nog een drankje nemen op weg naar huis?
Ik heb een afspraakje, Mr Tate.
Dag, Miss Vivian.
Hoofdagent, wie werkt er nog zo laat?
Die film, The Elephant with Two Tails. Nogal vol hier, hè?
Er kunnen er wel acht in. - Dat wordt wel erg intiem.
Beter intiem in een auto dan platgedrukt in een bus.
Dag, Mr Rice.
Mark?
Ben je hier?
Waar zit je? - Hier.
Ik schrok van je. Ze werken tot laat door in de studio.
Ja, ze hebben dit toneel gereserveerd. We gebruiken hun stroom.
We moeten het uitstellen. Straks zien ze ons.
Dat kan. Maar ze storen ons niet tijdens de opnamen.
Ik heb het rode lampje aangezet. - W?t heb je gedaan?
Ik heb het rode lampje aangezet. - Maar...
Ga daar maar staan, als je wilt.
Dan weten ze dat er iemand is. - Ze komen heus niet binnen.
Dan wachten ze buiten. Wat is het verschil?
Het verschil is een perfecte film.
Ik heb hier lang naar uitgekeken, net als jij.
Niemand mag dit in de weg staan. - We worden betrapt.
Wat maakt dat uit? - Wat dat uitmaakt?
Jou ontslaan ze hooguit als figurant.
Figurant? Stand-in. - Ik heb niets te verliezen.
Het resultaat moet zo perfect zijn...
dat het risico niet telt.
Zo perfect...
dat zelfs hij...
Zelfs hij zal zeggen... - Wie bedoel je? Don Jarvis?
Hij zegt straks: 'Teken maar op de stippellijn, jongens.
Neem mijn pen, maar gebruik je eigen inkt. '
Als je zeker weet dat het de moeite waard is.
Daar moeten we nu achter komen, Viv.
Mag ik me even voorbereiden? - Ga je gang.
Daar hoor je thuis.
Ik voel me wel wat eenzaam. Echte sterren hebben dat niet.
Jawel, de groten voelen zich altijd eenzaam.
Dan ben ik steengoed. Wat moet ik doen? Acteren dat ik doodsbang ben?
Je wist het nog.
Ja. Ik zal het proberen.
Wat doe je? - Ik bouw een decor voor ons.
Waarom breek je de studio niet af? Ze kunnen je maar één keer ophangen.
Precies.
Ik wou dat Don Jarvis me nu kon zien.
Ik wou dat ik Don Jarvis nu kon zien.
Ik waarschuw je, ik heb het niet meer.
Ik speel liever dat ik doodga van het lachen, als je het goedvindt.
Wat doe je? - Geduld, Viv.
Het is het allemaal waard.
Nou ja, ik heb in m'n eentje voor een filmcamera gestaan.
Dat kan niet iedereen zeggen.
Heb je er wel eens achtergestaan? - Nee.
Ga je gang.
Ik zie je heel duidelijk, Mark. - Mooi zo.
Ik wed dat ik de beste cameravrouw van de filmwereld ben.
Wat doe je nu weer? - Ik film dat je me filmt.
Mark, je bent briljant.
Ik ben je kwijt.
Welkom, vreemdeling.
Ik ben je weer kwijt. - Dat geeft niets.
Ik ben er klaar voor, Viv.
Ga maar op het kruis staan, alsjeblieft.
Ja, meneer de regisseur.
Moet ik net doen of iemand me daarin heeft gestopt?
Ja, Viv.
Mark, ik hoop dat ik je niet teleurstel.
Ik weet dat je probeert de juiste sfeer te creëren...
maar ik vind het toch wel eng.
Zal ik maar gewoon m'n act doen?
Straks.
Ik ben nu zo ontspannen.
Je bent zo op je gemak met de camera dat ik me ook op m'n gemak voel.
Je hebt het in je, jongen.
Klaar, Viv?
Ik zal het proberen.
Waar zou ik doodsbang van worden?
Help je me om in de stemming te komen?
Stel je voor...
dat er iemand op je afkomt...
die van plan is je te vermoorden...
ongeacht de consequenties.
Een gek? - Ja.
Hij weet het, maar jij weet het niet.
Jou alleen doden is niet voldoende voor hem.
Maar hoe... - Daar blijven, je doet het prima.
Ik snap nog steeds niet wat je precies bedoelt.
Stel je voor...
dat dit een van z'n wapens zou zijn.
Dat?
Ja.
Dat. - Mark.
Ja, dat is heel eng. - Er is nog iets.
Zeg het maar.
Dat?
Doe weg.
Meer nieuws is er niet, tenzij je de voetbaluitslagen wilt weten.
Waar kijk je naar? - Naar het plafond.
Vraag je je af of die jongeman thuis is?
Hij is thuis. Ik hoorde hem vier artikelen geleden thuiskomen.
Een latertje, vanavond.
Vind je hem leuk? - Ja.
Waarom? - Hij heeft karakter.
Had dit dat ook maar. - Hij kan me helpen met m'n boek.
Laat maar.
Mam, waar maak je je zorgen over? - De prijs van de whisky.
En verder? - Is er verder iets van belang dan?
Vind je Mark niet aardig? - Ik ken hem niet.
Je mag hem niet. Waarom niet?
Een man die zo stilletjes loopt, is niet te vertrouwen.
Hij is wat verlegen.
Z'n voetstappen niet. Die zijn geniepig. - Werkelijk, moeder.
Ga je naar hem toe? - Vind je dat goed?
We hebben allebei een sleutel. De mijne moet gesmeerd worden.
De jouwe moet meer gebruikt worden.
Ga maar gauw. - Dank je.
Je hebt de trekking verloren.
Als je over vijf minuten terug bent, kan ik dit niet eens opdrinken.
Afgesproken.
Wie is daar? - Ik ben het. Helen.
Kom binnen, Helen.
Wil je daar even wachten?
Ik ben aan het ontwikkelen.
Moeder hoorde je thuiskomen, dus ik wist dat je nog niet sliep.
Stoor ik je niet?
Ik ben zo klaar.
Ik wil de volgende mensen bedanken voor hun bijdrage:
Professor A.D. Smith van de Universiteit van York...
Mr Edward Paton, het Belgravia- instituut voor Zenuwziekten...
en Mark Lewis, m'n zoon.
Hallo, Mark. Ik hoop dat je het niet erg vindt.
Ik weet dat ik lastig ben, maar ik wil heel graag...
Gefeliciteerd.
Dat is heel lief van je, maar...
Een kleinigheidje, ik weet niets van 21 e verjaardagen.
Maar ik zag het vanmorgen liggen, dus, alsjeblieft.
Mark, dank je wel.
Hij is schitterend.
Ik vond hem ook mooi.
Nog wat melk?
Melk? - Nee, dank je.
Ik doe hem meteen op.
Hier of daar?
De eerste plek. - Dat vind ik ook.
Ik hou je op.
Welnee.
Ik verzeker het je.
Mark, ik heb advies nodig.
Van mij? - Heel graag.
Ik werk in de bibliotheek, op de afdeling jeugdboeken.
Dat vertel ik je om uit te stellen wat ik zo gênant vind.
In m'n vrije tijd schrijf ik. - Wat schrijf je?
Kinderverhalen, net als Grimm, Hans Andersen en Lewis Carroll.
Heb je al gepubliceerd? - Korte verhalen.
Ik heb vandaag gehoord dat m'n eerste boek wordt uitgegeven.
Helen, wat fantastisch. Waar gaat het over?
Over een tovercamera en wat je ermee kunt fotograferen.
Hoe ben je zo op het idee gekomen?
Dat vertel ik je nog wel eens.
Wat kun je ermee fotograferen? - Dat vertel ik ook.
De lezertjes willen natuurlijk de foto's zien die de camera maakt.
De uitgeverij vindt dat te ingewikkeld en kiest voor tekeningen.
Nee, niets is onmogelijk.
Ik hoopte al dat je dat zou zeggen. Het moeten foto's zijn.
Wil je me raad geven? - Ik maak ze wel voor je.
Dat kan ik je niet vragen. Misschien wil de uitgeverij het niet hebben.
Ik wil ze graag maken. - Maar het geld dan?
Sommige dingen fotografeer ik gratis en voor niets.
Ik wilde je niet beledigen.
Beledigen?
Zullen we er eens over praten?
Wanneer? - Zeg het maar.
Ben je morgenavond vrij? - Ja.
Ik hopelijk ook. - Ik begrijp het als het niet lukt.
Ik doe m'n best. M'n uiterste best.
Dank je voor je aandacht.
En voor m'n cadeau.
Welterusten.
Zoekt u een hutkoffer? - Ja. Mag ik die eens bekijken?
Uiteraard, mevrouw.
Deze scène heeft iets grappigs nodig.
We nemen hem vandaag opnieuw op. - Uitstekend.
Deze scène heeft iets grappigs nodig.
Je neemt de eerste hutkoffer niet en vraagt of hij een rode heeft.
Als hij die pakt, kijk je rond en vraag je om een witte.
Als hij je de witte laat zien, vraag je om een andere...
deze, de blauwe.
Mike, jij sleept die hutkoffers aan en raakt geïrriteerd.
Ik hou het licht. - We eindigen met een geintje.
Begrepen? - Ik kan het niet voelen.
Wat zeg je? - Ik kan het niet voelen.
Hoeft ook niet. Doe het gewoon. - Iedereen op z'n plaats.
Heeft iemand Viv gezien? - Wie?
De stand-in. Voor de belichting.
Nee, ik wil eerst draaien. Ledereen stil. Klaar? Actie.
Alstublieft. - Heeft u misschien ook een rode?
Natuurlijk, mevrouw.
Prima. Klaar en je gaat terug.
Close-up.
Heeft u hem ook in het wit? - Jazeker, mevrouw.
Er staat een witte achter je. Prima. En weer terug.
Goed. Prima, Michael.
Uitstekend.
Goed. En weer terug.
Heeft u hem ook in het blauw? - Jazeker, mevrouw.
Je gaat terug.
Doe wat je kunt, zonder te overdrijven.
Niet overacteren, Michael.
Zodra hij goed staat, zoom je op hem in.
Stom wijf. Ze is in de verkeerde scène flauwgevallen.
We komen zo langs m'n huis. Mag ik even naar binnen?
Voor je zoons handtekeningenboek?
Als ik hem vertel waar ik net was... - Alles om de hoofdagent te helpen.
Hielp hij mij maar wat meer. Ik kom niet veel verder met die Soho-moord.
De hospita heeft iemand op de trap gezien.
Ze kon hem niet beschrijven, maar hij droeg iets.
Dat helpt niet echt. - Ik ben al dertig jaar politieman...
en ik heb nog nooit zo veel angst gezien als op dit gezicht.
Wat zou ze gezien hebben?
Vast een vent met een scherp wapen.
Dat soort angst ken ik. Dit is iets anders. Maar wat?
Dat is hem, meneer.
Die uitdrukking is precies... - Ik weet het, zeg maar niets.
We moeten iedereen ondervragen.
We zullen proberen de opnamen zo min mogelijk te storen.
Dank u. Als u eens wist wat één dag oponthoud kost.
Dat weten we heel goed.
Hallo, Mark.
Dat kunt u beter laten. - Wat?
Ik word beroemd, ik krijg een screentest.
Jij bent de volgende. Kijk niet zo benauwd, ze bijten niet.
We zullen vanavond wel op tijd klaar zijn.
Ik heb je in de gaten gehouden. Heb je die agenten gefilmd?
Ik heb interessante opnamen gemaakt.
Zo'n kans had ik nooit verwacht. - Een kans op wat?
Om een onderzoek te filmen, of in elk geval een deel ervan.
Waarom in vredesnaam? - Voor m'n documentaire.
Waar gaat die documentaire over?
Waar gaat hij over?
Dat vertel ik je wel als hij af is. Dat duurt niet lang meer.
Stel dat ze je betrappen? - Dat doen ze vast. Efficiënte lui.
Vind je dat niet erg? - Nee.
Ben je gestoord of zo? - Ja. Zouden ze dat merken?
Mark, jij bent de volgende.
Zorg dat je niet in de problemen komt. We moeten die film bespreken.
Ja, daar verheug ik me op.
Binnen.
Mr Lewis? Ach, m'n filmer.
Ik heb de camera meegebracht, misschien wilt u de film innemen.
Het is in orde. Zolang u ons niet vertoont als voorfilm in de bios...
in plaats van de tekenfilm.
Ik ben inspecteur Gregg. Dit is hoofdagent Miller. Ga zitten.
Heeft u ons iets te vertellen? - Ik denk het niet, meneer.
Kende u dat meisje? - Ja.
Hoe goed? - Alleen van gezicht.
Wanneer zag u haar voor het laatst? - Gistermiddag, voordat we stopten.
Heeft u met haar gesproken?
Ik zei haar nog gedag. Ik weet niet of ze me heeft gehoord.
Wat heeft u daarna gedaan?
Ik maakte enkele opnamen voor m'n film.
Waar?
Overal. Het is een documentaire.
Was er iemand bij u? - Nee, alleen ik en m'n camera.
Hoofdagent Miller.
Goed, ik zal het doorgeven.
De arts is klaar met het onderzoek. Hij wil je spreken.
Prima. Ga maar vast.
Hebbes.
Goed werk. - Dank u wel.
Hoe laat was u gisteravond thuis?
Rond tien uur, half elf.
Heeft iemand u gezien? - Ja, de benedenburen.
Juist.
Dat is alles. Dank u, Mr Lewis. - Dank u wel, meneer.
Momentje.
Wilt u me naar de set begeleiden? Anders verdwaal ik.
Ik heb hem gewaarschuwd.
Vanaf hier vind ik de weg wel. Dank u voor uw hulp.
De wond is duidelijk toegebracht met hetzelfde voorwerp.
Beide vrouwen zijn ergens hevig van geschrokken.
Waarvan? - Dat moet u uitzoeken.
Dat is mijn afdeling niet.
Mogen we het lichaam meenemen? - Ja, ik heb toestemming.
Kom, heren.
Waar ligt ze op?
Op een bandrecorder. - Geef me eens een zakdoek.
Baxter.
Onderzoeken op vingerafdrukken en de banden terugdraaien.
Stilte, allemaal. Stilte.
Ik dacht dat ik een poesje hoorde.
Ik wil de pret niet bederven, maar we zitten met een maniak.
Als we hem niet snel vinden, kunnen we een derde moord tegemoet zien.
Haast is geboden.
'Ze speelde in de nieuwe film van Baden, The Walls Are Closing In.
Volgens een woordvoerder was haar spel zo veelbelovend...
dat haar rol werd uitgebreid. '
Mark zit toch in de filmwereld? - Ja, lieverd.
Zou hij haar gekend hebben? - Ik vraag het hem vanavond wel.
Neemt hij je mee uit? - Ja, als hij vrij is.
Wat galant van hem. Waar gaan jullie naartoe?
Ik heb geen idee. Hij ook niet, denk ik.
Voor welke studio werkt hij?
Dat weet ik niet, ik vraag het wel. - Als hij vrij is.
Zal ik jullie aan elkaar voorstellen? - Ik heb het gevoel dat ik hem ken.
Toe nou, lieverd. - Hij is er.
Zullen we hem dat raam cadeau doen? Hij zit er altijd.
Hoe wist je dat hij daar stond? - Ik voelde het aan m'n nek.
Daar praat ik ook altijd uit.
Hallo. - Ben je vrij?
Ja. - Fijn. Ik ook.
Kom even binnen, dan stel ik je aan m'n moeder voor.
Heel graag.
Lieverd, dit is Mark.
Hoe maakt u het, Mrs Stephens?
Hallo, Mark.
Heb je hard gelopen, jongeman?
Ja, ik wilde niet te laat bij Helen zijn.
Dank je. Je verdient een drankje. Waar heb je zin in?
Niets, dank je.
Moeder... - Bij welke studio werk je?
Chipperfield Studio.
Dat arme meisje. Waar werkte zij?
Brookwood, geloof ik. - Kende je haar?
Nee, ik kende haar niet.
Jammer. Ik ben dol op informatie uit de eerste hand.
Zal ik je vertellen wat je gaat eten?
Nee. Laat hij je maar vertellen wat jij gaat eten.
Dag, Mark. We zien elkaar vast wel weer eens.
Hopelijk wel, Mrs Stephens.
We zijn vergeten de kaarten te trekken. Je avondeten staat klaar in de keuken.
Maak het niet te laat, anders lig ik er straks naast.
We zullen op tijd zijn. Dag, lieverd.
Mag ik je iets vragen? Ga je wel eens uit zonder dat ding?
Zonder welk ding? - De camera.
Nee, ik geloof het niet. - Ik heb je nog nooit zonder gezien.
Heb je hem vanavond nodig?
Nou? En zo ja, zal ik dan ook wat werk meenemen?
Ik heb hem vanavond niet nodig. - Fijn. Geef hem maar aan mij.
Ik berg hem veilig voor je op. - Nee.
Breng hem naar boven, als je me niet vertrouwt.
Ik vertrouw je wel.
Dan leg ik hem hier wel neer.
Kom zelf maar kijken. We leggen hem hier neer en doen de deur op slot.
Dit was vroeger de kamer van m'n moeder.
Echt waar, Mark?
Ik ben niet erg tactvol, hè?
Ik vond alleen dat het wel leek alsof je ermee vergroeid was.
Je mag hem wel meenemen, als je dat liever wilt.
Jij. - Dank je.
Ik voel... - Ja?
Ik kan het niet beschrijven, ik kan het alleen filmen.
Wil je weten hoe ik me voel? Uitgehongerd.
Ik weet een tentje om de hoek. Het is heel goed op eerste kerstdag.
Dan is er bijna niets open. - Nee. Het klinkt leuk.
Kom, deze kant uit.
Wat fotografeert jouw tovercamera? - Mensen. Hij is van een jongetje.
Hij ziet de grote mensen zoals ze zijn geweest als kind.
Waar is dat restaurant? - Om de hoek.
Kom dan mee.
Er is geen enkel gezicht dat niet op dat van een kind lijkt...
als je het juiste moment weet te vangen.
Ik wil die gezichten dolgraag voor je vinden, samen met jou.
Laten we het proberen.
Moeder ligt denk ik al in bed.
Mark, ik heb een heerlijke avond gehad.
Dat wilde ik net zeggen. Een heerlijke avond.
Daar heb jij voor gezorgd, zonder je camera.
Ik zal hem voor je pakken.
Hij ligt er nog. Jouw tovercamera.
Ik vraag me af hoe deze volwassenen ziet. Mij, bijvoorbeeld.
Jij niet. - Waarom niet?
Jou zal hij nooit zien.
Alles wat ik film, raak ik kwijt.
Ik begrijp het niet.
Straks maken we moeder wakker.
Nogmaals bedankt voor deze avond.
Ga je nu slapen? Blijf je niet op om weer naar die films te kijken?
Nou ja, ik moet nog wel even werken.
Daarna ga ik naar bed, op zoek naar jouw gezichten.
Gezichten die...
Hallo, Mark. - Hoe bent u...
De jongeman in de badkamer heeft me tot aan je deur gebracht.
De rest van het avontuur heb ik in m'n eentje geklaard.
Ik had verwacht dat deze kamer afgesloten zou zijn.
Ik mocht nooit een sleutel hebben. Ik kan er niet aan wennen.
Ik heb haar op tijd thuisgebracht.
Wilt u misschien iets... - Een gesprek.
Hiernaast is misschien... - Hier voel ik me op m'n gemak.
Ik bezoek deze kamer elke avond.
Pardon?
Blinden leven altijd in de kamers boven de hunne.
Je zet elke nacht dat filmapparaat aan.
Wat zijn dat voor films die je zo gretig bekijkt?
Welke film vertoon je nu?
Waarom lieg je niet tegen me?
Daar kom ik nooit achter. - U zou er meteen achter komen.
Breng me naar je bioscoop.
Wat zie ik nu, Mark?
Waarom geef je geen antwoord?
Het is niet goed.
Daar was ik al bang voor. - Waarvoor?
Het licht vervaagt te snel.
Dat gebeurt wel vaker.
Ik moet het opnieuw proberen.
Wat is er misgegaan?
De kans. Nu moet ik weer een nieuwe vinden.
Wat doe je?
Waar ben je?
Waarom richt je die lamp op m'n gezicht?
Laat me m'n gang gaan. Het is voor Helen.
Hoe bedoel je, 'het is voor Helen'?
Ze wil iets zien wat ik heb gefilmd.
M'n dochter ziet me vaak genoeg, ze heeft geen film nodig.
Alstublieft. U hoeft niet bang te zijn.
Ik ben bang.
Heet.
Haal die camera weg.
Je hebt wel haast, hè? - U zult wel moe zijn.
Het is al laat.
Je wilt wel erg graag van me af, zo plotseling.
Ik wil niet egoïstisch zijn. Film me maar, als je dat zo graag wilt.
Nee, dank u.
Waarom niet?
Ik heb geen film meer.
Ook niet om Helen een plezier te doen?
Je vertrouwt jezelf niet meer, wel?
Instinct is iets geweldigs, vind je ook niet?
Jammer dat je het niet kunt filmen.
Als ik er jaren geleden naar had geluisterd, zou ik niet blind zijn.
Dan had ik me niet laten opereren door iemand die ik niet vertrouwde.
Daarom luister ik nu wel naar m'n instinct.
Het zegt me dat dat filmen van jou niet gezond is...
en dat je hulp nodig hebt.
Zorg dat je hulp krijgt, Mark.
Doe het snel en tot het zover is, verbied ik je met Helen om te gaan.
Ik zou haar nooit filmen. - Ik wil niet dat je die kans krijgt.
Ik meen het.
Als je niet naar me luistert, zal een van ons moeten verhuizen.
Dat zou jammer zijn, want goedkoper kunnen we nergens terecht.
U hoeft niet te verhuizen, dat beloof ik u.
Je bent een beste jongen.
De trap is het moeilijkst voor me.
Verder hoeft niet, dank je.
Neemt u een foto van me?
Het is lang geleden sinds iemand dat deed.
Mark, wat zit je dwars?
Welterusten, Mrs Stephens.
Je moet er met iemand over praten.
Dat moet.
Hiernaartoe.
Mooi. - Iedereen op z'n plaats. Stilte.
Klaar om te draaien, Phil? - Ja.
Die vent die zo niest, is een psychiater. Dat heb ik gehoord.
Dames en heren, op de plaats.
Kalm nu maar, ik weet zeker dat je het geweldig zult doen.
Wie is dit? - De rechercheur.
Ach natuurlijk. Ledereen is hier om je te helpen, lieverd.
Kalm maar. Er zijn maar een paar kleine veranderingen aangebracht.
Ditmaal gaat het om hoeden...
in plaats van hutkoffers.
Je helpt haar toch wel, Michael?
Dapper zijn, schat. Je bent geweldig en we helpen je allemaal.
Alsjeblieft, zeg. - Ontruim de set.
Rustig maar, schat. Ontspan je.
Klaar en camera draait.
Zoekt u een hoed, mevrouw? - Ja. Mag ik die even zien?
Zeker, mevrouw.
Heeft u misschien een rode? - Zeker, mevrouw.
Rood? Rood? Heeft u geen blauwe?
Grote genade.
Half uur pauze. - Eeuwigdurende pauze.
Dames en heren, over een half uur terug op de set.
Heeft u misschien een voorstel?
Het is reuze interessant. - Om haar psychisch te helpen.
Zorg dat ze voldoende rust krijgt. Een half uur heeft geen zin.
Dank u wel.
Wat is jouw taak hier? - Ik ben de focus puller.
Ik eigenlijk ook, op mijn manier.
Ik vraag me af of u m'n vader heeft gekend, professor Lewis.
A.N. Lewis.
Natuurlijk, ik heb college bij hem gelopen. Een buitengewone man.
Briljant, buitengewoon briljant.
Weet u waarmee hij zich bezighield voor hij stierf?
Nee, zeg het maar.
Ik weet niet precies hoe hij het noemde...
maar het had iets te maken met...
wat mensen beweegt om te gluren.
Scopofilie. Ik kan me voorstellen dat hij dat interessant vond.
Scopo... - Filie.
De morbide dwang om te gluren, daar had hij patent op.
Heeft u misschien z'n manuscripten nog?
Dacht hij dat het te genezen was? - Veelal wel, ja.
Snel? - Heel snel.
Een paar jaar therapie, driemaal per week, en het is verdwenen.
Als u nog materiaal van hem heeft, zou ik dat dolgraag willen inzien.
Ik zal u m'n adres geven.
Wat zou daar aan de hand zijn? - Geen idee.
Zorg dat je erachter komt.
Ik wil je dit graag laten zien. Ik zou entreegeld moeten heffen.
Dat zie je niet in Sight and Sound.
Ze is geweldig. Ik heb er nog meer, als je geïnteresseerd bent.
Je hebt me op een idee gebracht.
Ja, dat geloof ik graag.
Hij vroeg of ik z'n vader heb gekend. Dat is zo, een briljante man.
Is dat alles wat hij wilde weten?
We hadden het over scopofilie. - Waarover?
Voyeurisme. Wat mensen beweegt om te gluren.
Een studiegebied van z'n vader.
Gluurders.
Interessante jongen, met de ogen van z'n vader. U verdenkt hem toch niet?
Ik verdenk ze allemaal.
Actie. - Wat denkt u ervan?
Ik let vooral op die extroverte man. Er zit hem iets dwars.
Geen wonder. Dat is de regisseur.
Ik red het zaterdag niet, maar vandaag mogen we eerder weg.
Vanmiddag na m'n werk is de enige mogelijkheid.
Zorg dat je er om zes uur bent. Ik zorg dat Milly klaarstaat.
Zes uur. - Klokslag zes.
Ik zal er zijn. - Dat is je geraden.
Laatste opnamen voor vandaag.
Heb je de lijst? Van enkelen wil ik weten wat ze in hun vrije tijd doen.
Van wie? - Precies.
Maak er geen gewoonte van. - Nee, meneer.
Milly is boven, lk moet weg.
Als je klaar bent, sluit je af en doe je dit door de brievenbus.
Heb je nooit eerder een sleutel gezien? De kassa is leeg, hoor.
En onthoud goed, geen grillen meer.
Je hebt m'n hele avond bedorven.
Ik had een afspraakje met m'n nieuwe vriend.
Wat is de bedoeling?
Morgen kan ik niet. - Ga je kamperen met de padvinders?
Wat doe je nu weer? - Dat dacht ik al.
We hebben niet de hele avond. We moeten al die naaktscènes nog doen.
Nou ja, zeg.
Ben je nou helemaal gek geworden?
Ik maak even een documentaire af.
Ik geloof dat je niet goed snik bent.
Ik ben hier niet gekomen om m'n kleren uit te trekken...
om jou de straat te laten filmen.
Ik kan net zo goed tegen de muur praten. Ben ik wel veilig bij jou?
Misschien is het leuker als dat niet zo is.
Rechtdoor rijden.
Hallo. Waar ga je naartoe? - Ik ga Mark iets brengen.
Je hebt weinig tijd voor me, de laatste tijd.
Tony... - Laat maar, je weet me te vinden.
Je moeder schreeuwde. Iets over Mark, dat hij haar filmde.
Filmde hij moeder? Ik denk dat je je vergist.
Misschien wel. Ik zie je wel weer.
Ik begrijp er geen snars van. Hij ging naar de bibliotheek...
en toen naar een tijdschriftenwinkel.
Seksfoto's, als je het mij vraagt.
Zal ik z'n woning in de gaten houden?
Nee, dat denk ik ook niet.
Goed. Zodra ik terug ben, vertel ik u de details.
Laat me niet merken dat je bang bent.
Ga weg, Helen. Vooruit.
Ga weg.
Niet voordat ik het weet.
Weg.
Die film, dat is niet zomaar een film, hè?
Het is afschuwelijk.
Maar het is toch maar een film, hè?
Nee. Ik heb ze vermoord.
Je bent veilig zolang ik niet aan je zie dat je bang bent.
Trek je terug in de schaduw, alsjeblieft.
Inspecteur Gregg.
Wat? Verbind hem door.
Met Peters. Ik ging naar boven en trof haar aan op de...
Wat is uw adres? Een tijdschriftenwinkel?
Je moeder heeft gelijk.
Ik moet het aan iemand vertellen.
Het spijt me dat jij dat moet zijn.
Dit was z'n werkruimte.
Je weet een paar dingen die hij heeft gedaan...
maar niet alles.
Vijf jaar oud.
Zeven jaar oud.
Alle kamers waren voorzien van afluisterapparatuur...
en dat zijn ze nog steeds.
Jouw kamer. - Gefeliciteerd.
Die van je moeder.
En van Tony.
Niemand kan binnenkomen, schat. - Daar gaat het niet om. Hou op.
De deur zit op slot. - Dat maakt niet uit. Ik ben bang.
Zet hem uit.
Kijk me aan. - Niet als je bang bent.
Kijk me aan.
Wat heb je met die meisjes gedaan?
Wat heb je gedaan? Kwel me niet zo en vertel het me.
Wat heb je met die meisjes gedaan?
Ik kan het niet.
Vertel op.
Maar als je bang bent...
Laat het me zien of ik blijf de rest van m'n leven bang. Laat zien.
Weet je wat iedereen de meeste angst aanjaagt?
Angst.
Dus ik deed iets heel eenvoudigs.
Heel eenvoudig.
Als ze de spies tegen hun keel voelden...
en wisten dat ik ze ging vermoorden...
liet ik ze naar hun eigen dood kijken.
Ik liet ze hun eigen doodsangst zien terwijl de spies naar binnen drong.
Als de dood een gezicht heeft...
zagen ze dat ook.
Maar jij niet. Ik heb beloofd dat ik jou nooit zou filmen.
Jij niet.
Ik ben bang voor jou.
Zijn je mannen er? Eropaf.
Kijk uit.
Het is maar een camera. - Maar?
Geef je over.
Hier heb ik al zo lang op gewacht.
Wat doe je? - Het is in orde.
Kom op, naar boven.
Dat kan ik beter.
Geef je over, Mark.
Kijk naar ze, Helen. Kijk hoe ze afscheid nemen, een voor een.
Ik heb het zo vaak getimed.
Ik wou dat ik die gezichten voor je had gevonden.
Helen, ik ben bang.
Nee, Mark.
Ik ben blij dat ik bang ben.
Van de ene tovercamera die de hulp nodig heeft van de andere.
Het meisje leeft nog.
Laat een ambulance komen.
Alles komt goed.
Wees niet zo'n domme jongen. Je hoeft niet bang te zijn.
Welterusten, papa. Hou m'n hand vast.